21 czerwca 2025 r., w ramach obchod\u00f3w Roku Jubileuszowego grupa wiernych z Parafii pw. \u015bw. Jadwigi ze Z\u0142otoryi, wraz z ojcem proboszczem Bogdanem Koczorem wybra\u0142a si\u0119 na piesz\u0105 pielgrzymk\u0119 do Legnickiego Pola. P\u0105tnicy mogli zyska\u0107 odpust zupe\u0142ny oraz pomodli\u0107 si\u0119 do Boga w swoich osobistych intencjach.<\/p>\n\n\n\n
Pielgrzymi wyruszyli ze Strachowic w stron\u0119 Bazyliki Mniejszej pw. Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i \u015bw. Jadwigi w Legnickim Polu. Podczas w\u0119dr\u00f3wki \u015bpiewali pie\u015bni na cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119 Maryi oraz Stw\u00f3rcy. Mieli okazj\u0119 podda\u0107 si\u0119 w ciszy kontemplacji otaczaj\u0105cej ich przyrody, dzi\u0119kuj\u0105c Ojcu w Niebie za stworzony przez niego \u015bwiat, a tak\u017ce odnajduj\u0105c w swym sercu wewn\u0119trzny spok\u00f3j i harmoni\u0119. By\u0142 to dla nich moment uporz\u0105dkowania swoich \u015bcie\u017cek \u017cyciowych oraz zastanowienia si\u0119 nad tym, co jest dla nich najwa\u017cniejsze.<\/p>\n\n\n\n
Po drodze p\u0105tnicy zatrzymali si\u0119 na cmentarzu w Legnickim Polu, gdzie wsp\u00f3lnie z o. Bogdanem Koczorem rozwa\u017cali tajemnice chwalebne R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015awi\u0119tego. Modlili si\u0119 w intencji os\u00f3b, kt\u00f3re nagle odesz\u0142y z ziemskiego pado\u0142u oraz za dusze w czy\u015b\u0107cu cierpi\u0105ce. <\/p>\n\n\n\n
Po dotarciu do Sanktuarium p\u0105tnicy wzi\u0119li udzia\u0142 w mszy \u015bwi\u0119tej, podczas kt\u00f3rej podzi\u0119kowali Stw\u00f3rcy za otrzymane dary, a tak\u017ce prosili Go o duchow\u0105 opiek\u0119 nad nimi oraz ich rodzinami. W swoim kazaniu o. Bogdan Koczor nawi\u0105zuj\u0105c do fragmentu z Ewangelii \u015bw. Mateusza, wspomnia\u0142 o zaufaniu Opatrzno\u015bci Bo\u017cej. Jezus m\u00f3wi nam, \u017ce nie powinni\u015bmy przejmowa\u0107 si\u0119 naszymi potrzebami, lecz cieszy\u0107 si\u0119 wolno\u015bci\u0105 i zachwyca\u0107 si\u0119 otaczaj\u0105c\u0105 natur\u0105. \u015aw. Franciszek czytaj\u0105c ten fragment Ewangelii u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce jedzenie i odzianie si\u0119 nie s\u0105 wa\u017cne w ziemskiej egzystencji, lecz kontemplacja wszelkiego stworzenia. Wyrzekaj\u0105c si\u0119 uciech cielesnych i \u017cycia w bogactwie zawierzy\u0142 swoje \u017cycie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Bogu. Mimo gwa\u0142townego sprzeciwu swojego ojca Piero Bernardone rozda\u0142 ubogim swoje drogocenne szaty. Nast\u0119pnie Franciszek opu\u015bci\u0142 sw\u00f3j rodzinny dom i obra\u0142 sobie za Ojca Stw\u00f3rc\u0119, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 go w jego duchowej w\u0119dr\u00f3wce. Obserwuj\u0105c przyrod\u0119 poszukiwa\u0142 w niej tego, co boskie. Ponadto O. Bogdan Koczor podkre\u015bli\u0142, i\u017c z wielu z nas trzyma niepotrzebne rzeczy, kt\u00f3rymi mogliby\u015bmy si\u0119 podzieli\u0107 z potrzebuj\u0105cymi, podarowa\u0107 je im. Nasz Ojciec w Niebie zach\u0119ca wi\u0119c nas do pomocy ubogim. Zabezpiecza wszystko, co dla nas jest niezb\u0119dne. Im mocniej mu ufamy, tym bardziej obdarza nas swoimi \u0142askami. O. Bogdan Koczor przypomnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c histori\u0119 \u017cyj\u0105cego w XVI w. \u015bw. Alojzego Gonzagi, syna ksi\u0119cia Mantui. Cho\u0107 ojciec widzia\u0142 go jako swojego nast\u0119pc\u0119 i wp\u0142ywowego polityka, to poczu\u0142 on powo\u0142anie kap\u0142a\u0144skie i przyst\u0105pi\u0142 do zakonu jezuit\u00f3w. Podczas jego nauki w seminarium Rzym nawiedzi\u0142a epidemia d\u017cumy. Alojzy zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w pomoc osobom chorym. Jednak\u017ce on sam nie ochroni\u0142 si\u0119 przed t\u0105 straszliw\u0105 zaraz\u0105. W wieku 23 lat odszed\u0142 do Domu Ojca. Przed \u015bmierci\u0105 wypowiedzia\u0142 s\u0142owa: \u201eMoje \u017cycie mia\u0142o sens\u201d. By\u0142 wdzi\u0119czny Stw\u00f3rcy za to, \u017ce m\u00f3g\u0142 ofiarnie czynem oraz modlitw\u0105 wesprze\u0107 osoby zad\u017cumione.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu mszy \u015bwi\u0119tej p\u0105tnicy mieli okazj\u0119 zwiedzi\u0107 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w towarzystwie Pani Iwony i dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej o historii ko\u015bcio\u0142a. Zawitali r\u00f3wnie\u017c do Muzeum Bitwy Legnickiej. Historia miejscowo\u015bci oraz Bazyliki jest zwi\u0105zana z bitw\u0105, jaka rozegra\u0142a si\u0119 w dniu 9 kwietnia 1241 r., mi\u0119dzy wojskami dowodzonymi przez ks. Henryka Pobo\u017cnego, a armi\u0105 mongolsk\u0105. Podczas walk ksi\u0105\u017c\u0119 poni\u00f3s\u0142 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107. Jego cia\u0142o znalaz\u0142a matka \u015bw. Jadwiga \u015al\u0105ska, kt\u00f3ra rozpozna\u0142a go po sze\u015bciu palcach w lewej stopie. W miejscu, gdzie znaleziono cia\u0142o ksi\u0119cia wybudowano drewnian\u0105 kapliczk\u0119 (1242). Z czasem powsta\u0142 tam murowany ko\u015bci\u00f3\u0142, a wok\u00f3\u0142 niego osada. Fundatorkami klasztoru by\u0142y ksi\u0119\u017cna Anna \u015al\u0105ska oraz \u015bw. Jadwiga, kt\u00f3re przekaza\u0142y \u015bwi\u0105tynie oraz pobliskie dobra benedyktynom z czeskich Opatowic. W 1535 r. na skutek szerz\u0105cej si\u0119 reformacji oraz decyzji ksi\u0119cia Fryderyka II Legnickiego o sprzeda\u017cy maj\u0105tku w prywatne r\u0119ce zakonnicy musieli opu\u015bci\u0107 \u015bwi\u0105tyni\u0119, kt\u00f3r\u0105 nast\u0119pnie przekazano protestantom. W 1703 r. w\u0142a\u015bciciel wsi Herman Von Braun, chc\u0105c uwolni\u0107 si\u0119 od d\u0142ug\u00f3w przekaza\u0142 opactwo ze wsi\u0105 benedyktynom z Brombova. W 1723 r. z inicjatywy opata tego\u017c zakonu rozpocz\u0119to budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a. Zaprojektowa\u0142 go s\u0142ynny czeski architekt Kilian Ignacy Dientzenhofer przy pomocy wielu znanych i cenionych w Europie artyst\u00f3w. Powsta\u0142y w stylu barokowym kompleks klasztorny istnieje w niezmienionej bryle do dzi\u015b. Mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 on silnym o\u015brodkiem kontrreformacji na terenach zdominowanych przez protestant\u00f3w. \u015awi\u0105tynia ta sta\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c pomnikiem pami\u0119ci oraz chwa\u0142y obro\u0144c\u00f3w wiary poleg\u0142ych podczas bitwy w 1241 r., o czym m\u00f3wi portal nad wej\u015bciem oraz znajduj\u0105ce si\u0119 wewn\u0105trz freski. W 1738 r. dokonano uroczystej konsekracji opactwa, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142o wezwanie Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego oraz \u015bw. Jadwigi. W 1810 r. kr\u00f3l pruski dokona\u0142 kasaty zakonu benedyktyn\u00f3w i przej\u0105\u0142 kompleks, kt\u00f3ry nast\u0119pnie przekaza\u0142 pogromcy wojsk napoleo\u0144skich, feldmarsza\u0142kowi Gebhardowi von Bl\u00fccherowi. Z czasem budynki poklasztorne zacz\u0119\u0142y pe\u0142ni\u0107 inne funkcje. Przez 80 lat dzia\u0142a\u0142a tam szko\u0142a kadet\u00f3w, kt\u00f3rej absolwentem by\u0142 m.in. Paul von Hildenburg (prezydent Niemiec w latach 1925-1934). W czasie II wojny \u015bwiatowej znajdowa\u0142 si\u0119 tam r\u00f3wnie\u017c ob\u00f3z jeniecki, w kt\u00f3rym przetrzymywano francuskich oficer\u00f3w. Po 1945 r. na terenie \u015bwi\u0105tyni stacjonowa\u0142y wojska sowieckie. W 2004 r. Prezydent Polski Aleksander Kwa\u015bniewski uzna\u0142 kompleks klasztorny za pomnik historii. Natomiast w 2014 r. na pro\u015bb\u0119 ordynariusza diecezji legnickiej ks. bp. Stefana Cichego \u015bwi\u0105tynia zosta\u0142a podniesiona przez papie\u017ca Franciszka do rangi Bazyliki Mniejszej, co zosta\u0142o upami\u0119tnione na portalu nad wej\u015bciem g\u0142\u00f3wnym. <\/p>\n\n\n\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Legnickim Polu jest jedn\u0105 z siedmiu \u015bwi\u0105ty\u0144 jubileuszowych znajduj\u0105cych si\u0119 na terenie diecezji legnickiej. W ramach obchodzonego w\u0142a\u015bnie Roku Jubileuszowego mo\u017cna uzyska\u0107 tam odpust zupe\u0142ny (darowanie kar doczesnych i wiecznych za grzechy odpuszczone ju\u017c co do winy w sakramencie pokuty i pojednania).<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu zwiedzania Ko\u015bcio\u0142a i muzeum wierni mieli dla siebie czas wolny, kt\u00f3ry mogli po\u015bwi\u0119ci\u0107 na wsp\u00f3lne rozmowy, posilenie si\u0119 posi\u0142kiem oraz zwiedzanie Legnickiego Pola. Odwiedzili r\u00f3wnie\u017c stoiska z r\u00f3\u017cnego rodzaju wyrobami i \u017cywno\u015bci\u0105 postawione w zwi\u0105zku z trwaj\u0105c\u0105 w miasteczku inscenizacj\u0105 Bitwy pod Legnic\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Marek Szalkiewicz<\/p>\n\n\n